Ik heb het eerste deel van mijn verhaal veiligheidshalve al gepost, kwestie van niet alles te verliezen als de techologie het zou begeven, maar blijkbaar is het gelukt.

Monica kwam me dus ophalen, en nadien heb ik samen met haar en Pablo en de kinderen Jorge Luis (coco) en Fabiana lekker ontbeten, waarna ik me eindelijk kon douchen en van kleren wisselen. Dat deed deugd. Tegen de middag ben ik samen met de familie naar de ouders van Pablo gereden, waar heel de familie (zo¨n twintig mensen) samem waren om de verjaardag van Jaime, een schoonbroer, te vieren en om samen te eten. Zo is blijkbaar de traditie. Terwijl de familie Dirkx in Belgi[e de verjaardag van Bomma vierde, vierde ik in Bolivia de verjaardag van Jaime. De papa van Jaime heeft trouwens in Belgi[e gestudeerd, in Louvain La Neuve, en hij kende Mechelen, want hij is een voetbalfan en hadden ze daar in Mechelen geen voetbalploeg ? Ja ja, de KV is tot ver buiten de landsgrenzen bekend. Mijn gastgezin behoort echt wel tot de hogere sociale klasse in Sucre, Opa is advocaat, dochter is advocaat, schoondochter notaris, Pablowas advocaat maar heeft nu een car wash. Van een carriereswitch gesproken ... Pablo en Monica wonen zelf in een heel groot huis, waar ik een eigen slaapkamer en badkamer heb. Het was een heel lekkere maaltijd, voorgezeten door de pater familias aan het hoofd van de tafel. Voor de maaltijk wa er een gebed, voor de familie, voor Jaime zijn verjaardag, en voor mij, om mij een goede tijd in Bolivia te wensen en een behouden thuiskomst. Ik vond het wel speciaal, dat er zo voor mij gebeden werd. In de namiddag heb ik wat bijgeslapen, en ´s avonds zijn we nog thee gaan drinken bij de mama van Monica,

Ik was vanochtend om 4 uur al wakker, blijkbaar nog een gevolg van de jetlag.

Na een ontbijt ben ik met Monica naar de stad gereden, en ben ik me gaan aanmelden voor de eerste schooldag. We waren met drie mensen om een test af te leggen, een nederlandse vader en dochter en ik, en blijkbaar heb ik het net iets te goed willen doen want ik kreeg meer oefeningen dan die twee andere, en uiteindelijk ben ik, na nog een mondelinge test, bij Henry terecht gekomen, als enige in die klas. Ik krijg deze week dus een week prive spaanse les, en als opwarmertje heeft Henry even de vier verschillende verleden tijden in het Spaans erdoor gedraaid. Het was toch maar herhaling zei hij. Ik moet trouwens vandaag ook nog een biografietje schrijven over een bekend persoon, en daarin moet ik zoveel mogelijk verleden tijden gebruiken... Had ik misschien toch beter mijn voeten geveegd aan het examen en me van de domme gehouden, enfin mijn Spaans zal er na deze zeek wel op vooruitgegaan zijn,

Vanmiddag heb ik Cusco wat verkend en genoten van het zalige weer, seffes een restaurantje zoeken en dan mijn biografie schrijven.

Van het vrijwilligersproject zelf weet ik morgen waarschijnlijk meer.

Hasta luego,

Patrick