Hallo,

Na een busreis van ongeveer 3 uur ben ik vanmiddag aangekomen in Copacabana, nee niet aan de kust van Rio de Janeiro, maar aan de oevers van het Titicacameer, voor de Bolivianen eigenlijk hun enige kust, vermits ze in de 19e eeuw hun toegang tot de kust in een oorlog met Chili aan de Chilenen verloren zijn. Ze hebben hier dan ook een heus strand, Het is hier best een leuk stadje, met een aangenaam klimaat. De kathedraal is prachtig en lijkt wel Moors. Na mijn bezoek aan de kathedraal hoorde ik voetzoekers ontploffen, en zag dat er een rij versierde auto's voor de kathedraal stond. Toen ik in de kerk was had ik ook al een priester met een emmer naar buiten zien gaan. Ik dacht eerst dat die man gewoon ging kuisen, maar als priesters al zelf kuisen doen ze dat waarschijnlijk niet in paterskleed... Wat was er aan de hand ? Enkele gezinnen waren met hun nieuwe auto naar de kerk gekomen om hem te laten zegenen. Dat is blijkbaar een heel feest. De priester doopt de auto's die versierd zijn. Voor de kathedraal staan ook kraampjes waar je alle benodigdheden voor de doop van je auto kan kopen. Slingers, zakjes met bloemblaadjes om over de auto uit te strooien, voetzoekers en schuimwijn. De schuimwijn wordt over heel de auto uitgespoten, een beetje zoals bij ons schepen gedoopt worden. Ik zou zo iets hebben van wie gaat die plakkerige schuimwijn van mijn nieuwe auto wassen, maar hier in Bolivia maken ze zich daar blijkbaar geen zorgen om. Het is een feest, om geluk over de nieuwe auto uit te roepen. Heel het gezin zit ook in de auto, en van een van de gezegende auto's was het dak ook volgeladen met allerhande baggage, allemaal in een keer mee gezegend... Eerst sloeg ik het tafereel met verbazing gaande, maar toen dacht ik er aan dat er volgens mij in Vlaanderen ook gemeentes zijn waar je eens per jaar je auto kan laten zegenen, net zoals je op sommige plaatsen ook je huisdier kan laten zegenen.

Nadien heb ik een korte klim ondernomen naar een van de twee heuvels waartussen Copacabana geprangd ligt. Het was geen zware klim, maar ik zit hier op bijna 4000 m. hoogte, en dan voel je natuurlijk elke lichamelijke inspanning. Het was in elk geval de inspanning waard want boven kon ik genieten van ongelooflijk mooie uitzichten over het Titicacameer.

Morgen vaar ik naar het Isla del Sol, waar ik een wandeling ga maken van het noorden naar het zuiden van het eiland, en waar ik ook enkele ruines ga bezoeken. Ik blijf op het eiland overnachten om de ochtend nadien de zonsopgang te kunnen zien. Ik zal mijn wekker maar alvast zetten.

Hasta pronto,

Patrick