Beste mensen daar in het winterse Belgie.

Het was raar te lezen dat jullie daar al in de sneeuw zitten, misschien wordt het alvast een witte kerst. Genieten jullie daar van de winterse taferelen, en wees voorzichtig he ! Ik heb geen zin om als ik terug kom mensen met gebroken benen te komen bezoeken.

Aan Tine wil ik even zeggen dat ik al geprobeerd heb om hier fotos op te laden, maar met dit programma lukt het me blijkbaar niet. Ik ben ook niet zo heel tevreden over de kwaliteit van de fotos die ik hier genomen heb met het toestel dat ik kocht ter vervanging van het toestel dat in het begin van de reis gestolen werd, en ik ga mijn fotos misschien eerst wat moeten bewerken.

Aan Anjes, ja ja, ik weet het, ik ben hier aan mijn laatste drie weken van mijn Boliviaans avontuur begonnen, maar het zal goed geweest zijn. Ik zie er niet tegenop om terug te keren, al zal het in het begin wel serieus terug wat aanpassen zijn natuurlijk.

Vandaag was het hier een wat miezerige en druilerige dag, maar als ik niet in een klamme tent moet slapen vind ik dat allemaal niet zo erg. En ik moet dan ook niet in een klamme tent slapen, integendeel, ik ben gelogeerd in een allercharmantst hotel, dat me werd aangeraden door de chauffeur waarmee ik vorig weekend op weg was. Het hotel is een mini versie van het dorp van Samaipata, een soort minisamaipata zeg maar, met een dorpspleintje, een kerkje, verschillende huisjes rond het dorpsplein. Ik slaap in de apotheek. Mijn slaapkamer ziet er echt wel brits uit, ik zou bijna verwachten om er Miss Marple of Hyacinth Boucquet tegen te komen. Het is alvast genieten daar in het hotel, en dan stoort het iets mindere weer me niet zo.

Vorige week vrijdag ben ik van La Paz naar Santa Cruz gereisd. Het was wel even aanpassen bij het uitstappen, het was ca. 35 graden in Santa Cruz. Santa Cruz is het economische centrum van Bolivia, maar het kon me allerminst bekoren. Een Nederlandse die vanuit Nederland in Santa Cruz was geland en er een dag had verbleven had al gezegd dat het geen leuke stad was en in de lonely planet stond ook al dat je er niet moest zijn voor de grootse uitzichten, maar op mij maakte Santa Cruz ronduit een deprimerende indruk. Vooral commerciele winkels, niets moois of authentieks te zien, ik waande me gewoon in een of ander commercieel centrum in Europa. Ik werd er gewoon triestig en ben s avonds om 7 uur in mijn bed gekropen. Ik had ook last van de warmte en was blij dat het hotel airco op de kamers had.

De volgende ochtend kwam een chauffeur mij ophalen voor een tweedaagse trip naar Concepicion en San Javier, twee van de zeven jezuitenmissies, die ook deel uitmaken van het werelderfgoed, erkend door de Unesco. Tijdens de rit naar Concepcion liet de gids me al duidelijk blijken dat er heel veel verschillen zijn tussen het oosten en het westen van het land, en iedereen die ik hier nadien gesproken heb bevestigde me dat. Het oosten is het hart van de economie, en wat grondstoffen betreft is het oosten ook het rijkste, met onder meer gasvoorraden en heel veel landbouw. De vier rijkste provincies in het oosten brengen de Boliviaanse schatkist het meeste op, maar volgens de mensen van het oosten krijgen ze er niets voor terug. Ze spreken hier allemaal van een racistische overheid uit het westen, die totaal niet geinteresseerd is in de mensen uit het oosten, en die ook niet met hen wil samenwerken. Ik waande me soms in Belgie, met de tegenstellingen en de soms zwart-wit visies tussen het noorden en het zuiden van ons land. We reden over een weg met heel veel gaten in, en volgens de chauffeur heeft de overheid geen weet van de slechte staat van de wegen in het oosten, omdat ze er niet in geinteresseerd zijn, en als ze het al zouden weten zouden ze er toch niets aan doen. In het westen, ja daar hebben ze goede wegen. (Zo heel veel heb ik er wel niet gezien ... ) (Voor een goed begrip, de president van Bolivia, Evo Morales, komt uit La Paz en is van op het platteland afkomstig. Hier in het oosten wonen vooral Mestizes, een andere bevolkingsgroep). Het zal jullie dan ook niet verbazen dat er hier in elk dorp wel borden te zien zijn met daarop autonomia. In een referendum heeft Santa Cruz zich blijkbaar nog niet zo lang geleden voor autonomie uitgesproken maar de overheid houdt daar geen rekening mee. Volgens de mensen van het oosten wordt er hier gewerkt, in tegenstelling tot het westen, waar alleen maar gestaakt wordt. Volgens de mensen hier in het departement Santa Cruz is er hier ook veel meer solidariteit, en zie je hier geen bedelaars of mensen die op straat leven zoals in La Paz. (Ik moet toegeven dat ik niet lang genoeg in Santa Cruz ben geweest om me daarvan te vergewissen. Volgens de mensen hier is de overheid gewoon racistisch, en ze zeggen dat ook zo uitdrukkelijk. De voorbije regeringen zouden veel beter zijn geweest. In het westen hoorde ik uiteraard andere verhalen. De regering houdt dan misschien weinig rekening met het oosten van het land, ik kan daar niet over oordelen, ik vind wel dat de mensen hier in het oosten zelf ook racistisch zijn tegenover hun westerse landgenoten. Zo is de gids waar ik deze week mee op stap ben nog nooit in La Paz geweest, en als ik haar vraag waarom antwoordt ze me voor de hoogte en omwille van de mensen. Ze moet niet hebben van de mensen van La Paz, omdat die niet vriendelijk en niet sociaal zijn. Ik zou zoiets hebben van hoe kan je dat nu weten als je er nog nooit geweest bent ? Volgens mijn gids zijn de mensen in het oosten heel vriendelijk en heel sociaal. Als je dorst hebt en geen geld hebt en je een glas water vraagt zou je hier direct een hele kan krijgen, in La Paz krijg je de deur tegen je neus... De mensen hier in Santa Cruz werken, die van La Paz doen niets. (Voor een stukje begrijp ik dat wel, de mensen hier doen echt de moeite om vooruit te geraken in het leven, in het westen had ik het gevoel dat veel mensen hun situatie aanvaarden en vrij moedeloos en gelaten zijn. ) De waarheid zal uiteraard zoals altijd wel in het midden liggen. Hier in het oosten geloven ze ook niet in Pachamama, zoals ze in het Westen wel doen. Ze zeggen hier dat ze in de 21e eeuw leven en dat ze in het westen achterlijk zijn en in de tijd zijn blijven steken. In het westen heb ik gezien dat de mensen het katholiek geloof geintegreerd hebben in hun traditionele geloof, maar ze geloven toch nog heel sterk in Pachamama. Dat zal nog duidelijker worden in mijn verhaal over de mijnen in Potosi dat jullie nog tegoed hebben. Als ze in het westen iets drinken gieten ze de eerste slok op de grond, als offer voor Pachamama. Ze doen dat blijkbaar zelfs in huis ... Als ze in La Paz een nieuwe auto willen of werk, dan brengen ze daarvoor offers aan Pachamama, in Santa Cruz zoeken ze werk, en gaan ze werken om een auto te kopen. Het is toch wel een andere ingesteldheid. Ik was in elk geval verbaasd over de cliches die er bij de mensen heersen over hun landgenoten in de andere kant van het land, op dat land moet Bolivia niet onderdoen voor Belgie.

Vandaag was het dus ook een miezerige dag, en ben ik samen met een gids El Fuerte gaan bezoeken, een stad van de incas ongeveer 8 km. buiten Samaipata. Hoewel het uitzicht niet goed was en de fotos ook niet geweldig zullen zijn, was het een boeiend bezoek. El Fuerte is ook erkend als werelderfgoed door de Unesco. Er moet nog heel veel opgegraven worden, maar blijkbaar is de enige bron van inkomsten de opbrengst van de inkomgelden die de bezoekers betalen, van de Unesco krijgen ze geen geld, en op buitenlandse steun moeten ze ook niet rekenen. Ze hebben een zestal jaar geld van Duitsland gekregen, maar dat is ook verleden tijd. Ik moest zelfs niet vragen of ze geen geld kregen van de centrale overheid, want normaal gezien zou die toch moeten geinteresseerd zijn in werelderfgoed op haar grondgebied. Ik kreeg spontaan het antwoord dat de overheid waarschijnlijk niets weet over El Fuerte, die racisten zijn immers niet geinteresseerd in het oosten, en willen niet samenwerken met mensen uit het oosten, laat staan er geld aan geven. Ik heb maar braaf gezwegen, en discussie zou toch nergens toe leiden.

Ik heb daar zo'n twee uur rondgewandeld met mijn gids, die zelf ook nog had deelgenomen aan het blootleggen van El Fuerte, en die er dus wel veel kon over vertellen. Ik vond het best boeiend en ga er alvast ook nog wat meer over lezen. Hopelijk vallen mijn foto's ook nog een beetje mee.

Voila, ik ga het hier voorlopig bij laten. Ik hoop dat het hier morgen wat beter weer is, en wat moet ik jullie wensen : veel sneeuwplezier of een spoedige dooi ? Ik zou alvast voor het eerste kiezen, maar ik heb natuurlijk makkelijk praten, zover van jullie.

Hasta luego,

Patrick