Beste mensen,

Misschien denken jullie wel, wat voor een vreemde titel heeft hij nu aan zijn verhaal gegeven ? Hij zal toch geen last hebben van hoogteziekte ? Nee, gelukkig heb ik geen last van hoogteziekte, hoewel ik boven in de bergen de eerste nacht serieuze hoofdpijn heb gehad. Nee, ik wou gewoon een originele en toepasselijke titel voor het verslag van mijn trekking in de bergen. Eerst had ik 'mijn hoofd in de wolken' in gedachten, maar uiteindelijk leek de titel 'een ezel op zonne-energie' leuker. Vanwaar die titel ? Dat kunnen jullie verder lezen.

Ik ben ondertussen dus terug beneden in Soreata, en als jullie me vragen 'Was het mooi ?' of 'Was er veel te zien ?' moet ik antwoorden 'Waarschijnlijk wel, ik heb er niet veel van gezien.' Ik kan wel zeggen dat er heel veel mist was en wolken, dat ik stevig gestapt heb, de eerste dag 1000 m. omhoog, grotendeels door de regen, de tweede dag 1000 m. omhoog tot bijna op 5000 m., en terug omlaag naar onze kampeerplaats, en vandaag terug bijna 1000 m. omlaag.

Tot aan de laguna glacial zijn we uiteindelijk niet geraakt. (misschien een teken dat ik nog eens moet terugkomen op een ander en vooral een beter moment ? ) Toen we gisteren om 11 u: nog 200 m. moesten stijgen hebben Ignacio (de gids) en ik de enige juiste beslissing genomen, terug naar beneden. We zaten volledig in de mist en in de wolken, we konden niets van de omgeving zien, we zaten veel achter op ons schema, en als we al aan de laguna zouden geraken zouden we er toch niets van zien. Dan was de beslissing rap genomen. Bovendien waren er stukken bij waarbij je grote en gladde rotspartijen moest oversteken zonder dat je je ergens aan kon vasthouden, en als je dan weet dat die rotsen vochtig waren van de mist dan had ik echt geen zin om daar op grote hoogte evenwichtskunsten te gaan uithalen. Jullie zullen je misschien afvragen hoe het komt dat we achter zaten op ons schema ? Dan moet je maar eens met mijn schoonbroer gaan praten, die heeft ervaring met een Patrick die niet omhoog geraakt. Er was dus geen zon gisteren, het was kil en vochtig, en dan geraak ik met de beste wil van de wereld echt niet vooruit. Ik ben dan zoals een ezel die blijft stilstaan en die je met geen stok vooruit krijgt. (Nu begrijp ik waarom ik ezels altijd al zo'n sympathieke beesten gevonden heb.) Ik was gisteren dus echt een ezeltje dat niet vooruit wilde. En ik begreep ook waarom, ik hou er absoluut niet van om in de bergen te wandelen als het vochtig of mistig weer is of als het regent, ik heb zon nodig om vooruit en omhoog te geraken, vandaar dus de titel van dit verhaal ; ' een ezel op zonne-energie' . Dus ja, toen we gisteren bijna op 5.000 m. hoogte zaten hebben we besloten om terug naar beneden te keren, en ik denk dat er onder jullie enkelen zijn die blij zullen zijn dat ik die beslissing heb genomen.

Eigenlijk ben ik boos op het reisbureau, en ik ga hen dat ook laten weten als ik terug ben in België. Ik heb hen trouwens nog enkele andere dingen te melden waar ik niet zo tevreden over ben, maar dat zullen jullie morgen of overmorgen kunnen lezen in een kritisch verslag over de toeristische industrie in Bolivia. Ik wilde het verhaal al langer schrijven maar blijkbaar was het nog niet klaar voor publicatie. Tijdens de wandeltochten in de bergen heb ik een heleboel gedachten eens op een rijtje kunnen zetten - er was toch niet veel anders te doen buiten stappen, ik moest niet rondkijken want er was toch niets te zien en al evenmin iets te fotograferen - en jullie zullen het wel kunnen lezen. Er borrelden de voorbije weken trouwens nog een heleboel andere gedachten door mijn hoofd die ik in de bergen op een rijtje heb kunnen zetten. Waarom ben ik eigenlijk boos op het reisbureau, ik heb immers toch zelf deze trekking naar Sorata geboekt ? Ik wist dat het niet het ideale seizoen is om in de bergen te gaan wandelen. Ik had op voorhand al gelezen dat Sorata een ideale uitvalbasis is voor trekkings in de bergen en dat de laguna glacial echt heel mooi is. Mijn gids vertelde me nu dat Sorata in de Yungas ligt en dat het eind november echt geen goed idee is om in de Yungas te gaan wandelen. Ik had nochtans uitdrukkelijk gevraagd aan het reisbureau of het mogelijk was om eind november die toer te doen en ze hadden me gegarandeerd dat er geen enkel probleem was. De gids zei me dat je op dit moment van het jaar echt best wegblijft uit de Yungas maar dat je nu wel perfect heel mooie trekkings kan maken in de Altiplano rond La Paz, waar je veel lagunas en llamas kan zien, en waar het wel goed weer is. Waarom heeft het reisbureau me dat dan niet gezegd, waarom hebben ze me niet gezegd Patrick, je kan in deze tijd van het jaar beter niet naar de Yungas gaan maar naar de altiplano ? Ik heb natuurlijk gevraagd om in Sorata te gaan trekken, maar zij hadden me toch wel kunnen vertellen dat dit niet zo'n goed idee was en me aanraden om elders te gaan trekken ? Nee, dat doen ze dus niet. Ze verkopen gewoon hun reis, en voor hen is de kous af. Ik vind allesbehalve een goede service, en dat zal ik hen ook wel laten weten. De gids zei me dat dit komt omdat ze reizen verkopen in gebieden die ze gewoon niet kennen, Als ik nog eens terugkom naar Bolivia weet ik het wel, ik ga gewoon naar plaatsen waar ik naartoe wil gaan en regel daar terplekke wel iets. Daarover verder in mijn verhaal morgen.

Nu is het etenstijd. Morgen vertrek ik naar La Paz, en daarna ga ik naar Santa Cruz en Samaipata en daar zal het in elk geval tropisch warm zijn, da's eens iets anders dan allemaal vochtige spullen in een klamme tent.

Hasta la proxima,

Patrick