Beste trouwe lezers,

Ik ga het hier nu even kort moeten houden. Het is zeven uur 's avonds, ik moet nog eten en mijn koffers nog pakken, want ik moet tegen morgenvroeg mijn kamer leegmaken. Mijn verblijf hier in Sucre zit er bijna op, morgenvroeg word ik om tien over zes (!) opgehaald door een gids voor een driedaagse wandeling. Woensdagavond ben ik nog even in Sucre, kan ik nog even bij de kinderen op de Hogar langsgaan want ik moet daar iets gaan ophalen, en donderdag begint mijn echte reis, dan reis ik naar Potosi en Uyuni. Misschien heb ik in Potosi wat meer tijd om te schrijven. De voorbije week was dus mijn laatste werkweek, en gisteren ben ik ook naar de Hogar geweest, om afscheid te nemen. Er kwamen net geen tranen aan te pas, noch bij mij, noch bij de jongens, maar het scheelde niet veel, ook niet bij mij. Toen ik de deur achter mij dichttrok speelde het liedje afscheid van een vriend van Clouseau door mijn hoofd, en vanochtend ook nog. Ja, het was wel echt afscheid nemen van een aantal mensen waar je toch op een maand tijd een heel intense band mee had opgebouwd. Meer daarover later.

Ik ben klaar om aan mijn tweede stuk van mijn boliviaanse avontuur te beginnen, en ga nu beginnen met de voorbereiding.

Aan Vera (Vandenbriel of Hendrickx ? ) wil ik alvast zeggen dat de foto's pas voor in Belgie zullen zijn.

Ziezo, nu moeten jullie niet ongerust zijn omdat je al even niets meer van mij gehoord hebt.

Aan de jarigen van volgende week die dit lezen : geniet van jullie verjaardag, hopelijk doet de plaatselijke post haar werk en krijgen jullie op tijd een verjaardagskaartje.

Hasta luego,

Patrick